taksim, badigart ve dahası

dun gece 18. yasimiza geri donduk. saat 02.00 sularinda gelen "taksimde biseyler icelim mi" cagrisina evet dedim! uykumdan feragat edip yatagimdan kalkip dolabin karsisina gecip giyindim, makyajimi yaptim. vazgecmeden bu kadar bile ilerlemem delilik benim icin. zira taksimdeki insanlar eminim ki biz orda oldugumuzda artik donuse geciyor olacaklar.

berkecim-canimin ici, beni kapimin onunden aldi. eksozu (bu kelimeyi dogru yazip yazmadigimdan emin degilim.) patlamis olan arabada seyre basladik.
anadolu yakasindayiz ve bi sekilde karsiya gececegiz. cunku yanip tutusuyoruz bunu yapmak icin.

tam kopru girisinde sirtimda tuhaf bir titresim hissetmeye basladim. berkeye baktim oda aynisini hissediyor. birden eksoz aklimiza gelip arabayi saga cektik. indik, yere yatarcasina egilip baktik, eksoz tam ortadan ayrilmis ve bi kismi yere surtuyor! (FACİA! )

gayet sogukkanli bir tavirla ve damarlarimizda akan mak gayvır edasiyla arabadan halati alip eksozu yukarida tutacak sekilde bagladik. arada birbirimizi kutlar gibi bakismayi ihmal etmedik. arabadan gelen tuhaf ve yuksek sesli homurtulara ragmen karsiya gectik. besiktasta bir ara sokaga parkedip taksiye atladik. ve nihayet. taksimdeydik. saat: 04.00.

cabamizdan dolayi taksimin o sarhos kalabaligi daha bi zevk verdi bana. herkesin eve gitmek icin dondugu yone dogru umutsuz bakislarla yuruduk. mekanlar nerdeyse kapanmisti. icemesekte bambinin donerinden yiyip gule oynaya sabah olusuna sevindik.

simdi 28 yasimdayim ve bunlar eskide kaldi saniyordum. artik eskisi gibi uykumdan feragat edip coşasım yok. belkide buna inat gittim. bilemiyorum.

(fenerbahceye gecmek icin bindigimiz dolmusta 3 badigart kendi aralarinda konusuyorlar. en soldaki ayni zamanda en iricesi diyorki; simdi gitmek yok. once gidip kahvalti edelim, cay iciricem size. en sagdaki ufak ama kaslı enseli: yok abi ben cok yorgunum diyor. soldaki; ne diyosun olum yamuk yapma diyor ve ortadakine ellerini acarak; bunda na boyle meme var diyor. kaslı ense: memesi buyuk olan yorulmuyormu abi ben inicem diyip noktayi koyuyor. bizse arkada agzimizdan kopukler cikarcasina guluyoruz.)
foto selzema.net

yorum

gec izledim, helal olsun! cisimi tutturan film unvaniyla taclandirdigim slumdog millionaire gercekten izlenesi bir filmmis:(

lunapark

dun gece bostanci lunaparktaydim! bu benim icin devrim niteliginde. zira bigadaki panayir zamanlarimdan beri (ki bu ortaokul yillarima tekabul eder) hic oyuncaklara binmedim. megersem ozlemiyle yanip tutusmusum. kendimi kus gibi hafif hissettim dondugumde. arada yapilacaklar listeme "lunaparkta ciglik cigliga bagirmakta" eklendi!

ya+z

7 senedir gık demeden calistigim is yerinde artik miladimi doldurdum sanrim. her sabah sikila sikila giyinmelerden, dolabin karsisinda 10 dakika kaybetmekten, dislerimi fircalarken once sag gozumu uyutarak sonra sol gozumu uyutarak tuvalette uyanmalardan fenalik geldi. oysa burcu hep sen benim tanidigim sabir tasisin der. yok oyle bisey be guzelim. icimdekileri gel bide bana sor. her an cantami alip cikabilirim. (keske yapabilsem) buyumu yaptilar bana bilmiyorum. ben terazi burcuyum bi yerin buyusu kactimi bitmeli benim icin. hevesim kacarsa durmamaliyim...(zırvalar)
yarin yillanmis iliskimin "ozel gunu" alinmis ne bir hediyem-ki bu kuraldir- nede soylecek sozum var. icimdekiler eskisi gibi degilki ayni enerjiyle cevap verebileyim. e artik beni mazur gorun. yalinin dedigi gibi heyecanini kaybetmissin, yok inancini kaybetmissin doya doya sarmamissin bize cok gunah etmissin! yarinda gelecek, o da gececek. cekilmis ne bir fotografimiz nede aklimizda kalan bir soz olacak. yine ayni erkek kadroyla icilip gulunup uyunacak.
erkek kadrom diyorum arkaslarimin arasinda benden baska kiz olmadigindan. bunun hep sikintisini yasadim. hemde hayatimin her alaninda. artik o kadar alistim ki tesadufen kizli bir grupla disari ciktigimda durulan vitrinlerin onunden uflaya puflaya dakikalari sayiyorum. ne oje suruyorum nede tirnak uzatiyorum. oysa kadinin şanındandir uzun tirnak, uzun sac. butun degerlerimi yitirmisim. yazlikta da bu boyleydi. hic kiz yoktu grupta. sabah erkenden kalkar once ferhata gidip uyandirir, sonra ersani alip murati beklerdik kumsalda. sonra erkek tavlasi, sigara, yemek vs. gun boyu kumsalda ordan oraya yatip gun gecirmeler... aksam olunca baliga cikmalar... sonra yine duş, yemek yine ferhat, murat, ersan! bu bazen iyiydi. hep bi ilgi alaka olarak geri dondu bu. ta ki arzu gelene kadar. bizimkiler o yaz kız gorduler. hepsinin agzinin suyu akti.
sabah ferhati almaya gittim teyzesi bi kiz geldi, yeniymis onunla cikti dedi. dunyam ters dondu o an. KISKANDIM. kizin bikini giymesi de ayri bir olaydir nazarimda. zira ben daha baslamamisstim. zaten 8 yasima kadar ust bikinimi giymeyi reddettim. annemi ikna etme cabalarimi hep anlatirlar. "anne nolur yapma bunu. ust bikini istemiyorum. arkadaslarimin hic biri giymiyor banada giydiremezsin!" iyi tarafi koltuk alti tirasimi olmak zorunda olmamam. robinson olana kadar dayanabiliyordu bizimkiler. sonralari sikayetler basliyor tabi. onlari sasirtip etek giyip ruj surup ciktigim geceyide hatirlarim. hepsinin gozu donmustu. cok gulmustuk.
birde gece denize girme sevdamiz vardi. annemden gizli mayomu evden cikarken cebime sokar kumsalin tenha bir yerinde cocuklar bana gozculuk yaparken alelacele giyerdim. sonra dogru denize. tabi biraz sessizce cunku bizim ev kumsala cok yakindi. sesimiz duyulmamali. kuruyana kadar titrerdim kumsalda. sonra mecburen tuzlu tuzlu yatmalar... sabaha hazir bi sekilde uyaniyorum... ÖZLEMİSİM!

muzmin bekarin yaz kri+zleri

yokum bi suredir, cunku arkadaslarimi evlendiriyorum. tabi uzerimdeki baskida artmaya basliyor.
verdigim bir sozmu var hatirlamiyorum, kimseye bende sira demedim ki:(
(konuyu bir sarkiyla susleyelim...
Gazeteye ilan verdim
Bekarım yalnızım
Siz de oyleyseniz
Gelin bulusalım...)

vefat

ardan amcamizi, babamizi kaybettik. 28.05.09

metrobus noolsun?

baliklara yuva, elvise kanka olsun! devami

fikir

cep telefonlari ayni pilsiz hesap makinalari gibi yapilsin yani gunes enerjisiyle calissin. biktim telefonumun sarjinin bitmesinden. resmen hayatimi etkiliyor.

dinlen+z

sanirim daha yazin basinda misafir agirlamaktan yoruldum. gelen her insan yeni bi enerjiyle geldiginden arkadaslarimla olmayi seviyorum. dun aksam artik ne kadar yoruldugumu anladim.
aksamlari isten sonra yemek yapma, evi toplama, kendime zaman ayiramamalar yetti canima. simdilik bu hafta sonu disari cikmamak gibi bir dusuncem var! cikarsamda gece bostanci sahildeki buyuk kulubun yakinlarindaki balik tutanlar dernegine gidip buyuk kulupten gelen unlunun soyledigi sarkiyla, sezlonga uzanip, birami yudumlayip, denize ayaklarimi sokup, dinlenmek isterim.

evli erkek

yeni evli erkekler neden her firsatta "icimdeki kazanova olmedi" mesaji verirler. sohpet aralarinda gecen kadinlarin bile guzel olup olmadigini sormak niye? hala butun kizlarla birlikte olabilirim imaji sacma degil mi artik? tavsiyem, evlenince sen hayatta yokmussun gibi davranilmiyor korkma!